محمدعلی سالاری ثانی (سالار)

شعر کهن

ای شعر کهن نخل پر از برگ وبر من

میراث نیاکان من و بوم وبر من


هر گز نشود دست خوش آفت پاییز

سر سبزی ات ای باغ پر از برگ وبرمن


باغ ادب پارسی ازحسن تو زیباست

ای نخل پر آوازه ی نیکو ثمر من


 مهر ت نرود ازدل و جانم به فدایت

ای منشاء ومنشاي دل بارور من


از هند و زبنگاله وکشمیر گذشته است

شیرینی ات ای قند شکر درشکر من


پیوند من وتو به ازل بسته شد ای شعر

جوشید زپای تو دل نغمه گر من


افسوس زبیگانه وبیگانه پرستان

افتاد به جانت شرر ای نخل تر من


شد حسرت واندوه نصیب وطن از غم

ای آینه ی نیکی ونیکو سیر من


تا آن که به دنبال تو وشهد پیامت

سر کرد دل خونشده ی دربدر من


گر یاد کنم از قز وتاتار بد آیین

که آمد چه تو را برسر ازآنها گهرمن


از فتنه ی اعراب  اگر لب بگشا یم

خون میشود از حسرت آن غم چگرمن


امّا خوشم ای گنج دری ،گوهر معنی

آراسته از تست خیال صور من


گنجینه ی الفاظ دری تا تویی ای شعر

ایمن بود از دشمن بدخو هنر من


برجاست هنوز آن قد وآن قامت دلجو

در باغ وطن خوبتر از خوبتر من


بشنو سخن از همت فردوسی وکارش

تا آن که چو گل بشکفی ای جان ببرمن


آن مرد اهورایی طوس ازدل وجان گفت

وقت است که همت کنم ای دادگرمن


باغ سخن آشفته زبیداد زمان شد

از پا ننشینم که شد از کف ثمرمن


تا جان به تنم هست من آرام نگیرم

تا زنده بماند عجم از نظم ترمن


بخشید تورا جانی وجان داد به پایت

ای خاک رهش سرمه ی چشمان ترمن


وز خطه ی شیراز بگویم چو بهشتی است

از جلوه ات ای شعر دیار دگرمن


صد بوسه زنم از سر اخلاص وارادت

بر تربت حافظ اگر افتد گذرمن


در جام غزل ریخت شراب از می توحید

شد آینه هر مصرع آن در نظرمن


دارم سر تعظیم به شیخ اخل ازعشق

آن پیر ومراد همه و راهبرمن


من،سایه نشین توام ای نخل برومند

چون تاج کیان نام تو بادا به سرمن


بر بام فلک پر کشم از شوق سرودن

ای در همه جا و همه دم بال وپرمن


یک لحظه مباد از تو جدا سر کنم ای شعر

چون جان منی در همه جا همسفرمن


سر مستی وشیدایی وشادابی ام ازتست

شد عیش من وشور من ومی اثر من


سرمایه ی این ملکی وفخر من عاشق

ای گنج گران سنگ به از سیم وزرمن


گفتم سخنی چند از اوصاف تو امـّا

وصف تو کجا و اثر مختصرمن؟


(سالار)که سر مست غزل شد عجبی نیست

نازد به تو ای گنج گهر در گهرمن



تقدیم به پیشگاه پارسی زبانان بخصوص هموطنان از جان عزیزترم

+ نوشته شده در  جمعه سی ام تیر 1391ساعت   توسط محمدعلی سالاری ثانی  |